Nov 2017

Fountain pen

Lang geleden, toen Akkermans nog op de Kalverstraat zat en ik eens wat anders wilde om mee te schrijven dan mijn standaard Parker pen, ben ik met een klein budget de pennenwinkel ingestapt. Na wat gegluurd te hebben in de diverse vitrinekasten en voornamelijk de etalage, viel mijn oog op een mooie blauwe Waterman vulpen. Ik had geen verstand van vulpennen dus ik kocht eigenlijk gewoon degene die er leuk uitzag, dat binnen budget viel en waarvan de verkoper dat dat ik er wel blij mee zou worden.
En blij was ik. Ik schreef er veel mee. Bijna alles. Het was mijn favoriete pen tot ik een andere mooie blauwe rollerpen kreeg, jaren later. En die pen schreef met een wat fijnere punt dan mijn vulpen. Dus ging ik ze afwisselen, afhankelijk van de reden waarom ik iets opschreef. In die tijd nam milieu-bewustzijn een spurt en kocht ik van die grote pakken gerecycled papier. Van dat papier dat het inkt opslurpte als een servet. Iets wat mijn teksten geschreven met vulpen geen goed deed. Toen ik ook nog even mijn vulpen op de punt liet vallen was het gedaan met de pret. Mijn vulpen verdween in mijn bureaulade om er nooit meer uit te komen. (Mijn rollerpen lag er gezellig naast, als stille getuigen van een periode dat ik verliefd was op mijn vulpen.)

En toen was daar mijn BulletJournal. Jaren had ik een Moleskine… leuk boekje, niet precies ingericht zoals ik wilde. Niet precies zoals ik.. voor ogen had. Maar geen clue hoe, wie, wat… En dan zag ik in films weer zo'n heerlijk vol, alles-staat-er-in-boekje langskomen en dan keek ik naar mijn vreemd mislukte poging. Toen ik vorig jaar (oktober 2016) startte met mijn BulletJournal had ik alles op YouTube dat ik er over wilde vinden bekeken. Blogs bezocht, en natuurlijk de geijkte Facebook-groepen. En ookal maakt het niets uit waar je je BuJo in maakt, de meeste mensen waren gek op hun Leuchtturm1917 (LT1917).

Ik duikelde mijn oude Moleskine op en begon de grote zoektocht naar mijn vulpen. Ik had toch een vulpen? Waar lag die ook al weer? Waarom gebruikte ik hem niet meer? Volgens mij zag ik nog wat inktcartridges in een andere doos. Zullen wel erg oud zijn. Zat nog een prijssticker in guldens op….. Na een half dagje speuren vond ik hem. De opgedroogde lege cartridge zat er nog in. Kwestie van spoelen, nieuwe cartridge erin, even de nib rechtbuigen (kon toch niet erger worden) en schrijven maar. Maar natuurlijk kwam de inkt er niet meteen uit. Dus schrijven, schrijven, vegen, schrijven. Stiekem in de cartridge knijpend tot er een klein beetje inkt uit kwam. Mijn destijds 8-jarige dochter kwam nieuwsgierig kijken wat ik nou toch aan het doen was. Ze vond mijn pen eigenlijk best wel mooi. En vroeg zich hardop af of ze ook zo een pen zou mogen. Ja, natuurlijk waarom niet. Ze had een hekel aan schrijven met de standaard Stabilo pen. Als linkshandige kwam de bobbel niet fijn uit. Ze hield hem toch anders vast dan de fabrikanten van de linkshandige Stabilo voor ogen hadden. Wie weet, dacht ik, is dit wel de oplossing. Gewoon een prettige vulpen.

Ik kocht er twee. Een lichte voor haar en een zware voor mij. Tezamen met een potje inkt. Ik had al opgemerkt dat mijn Waterman niet schreef zoals ik mezelf herinnerde (en ook mijn diploma-uitreiking-waterman-vulpen) schreef anders.


Image 4

Mijn nieuwe (goedkopere) en zwaardere Jinhao schreef een stuk prettiger. (En ook mijn dochter schreef veel prettiger met haar vulpen.)

Mijn nieuwe vulpens schreef zo lekker, dat ik er wel meer wilde. Grof gezegd voor elke kleur inkt dat ik wilde gaan gebruiken een. Ik kocht er nog een paar en ineens had ik een met een veel fijner, voor mij duidelijker, handschrift. En toen kwam ik er achter wat nou precies de dikte van een Nib was. Mijn watermannen hadden de standaard Nibs die je kado geeft en die je aan een beginner verkoopt. Medium. Voor de meeste mensen was dat wel okay. Maar als je zoals ik vaak al wat kleiner schreef, dan veranderen sommige letters in een onsamenhangende vlek. Misschien moest ik mij maar eens in de Nib-size verdiepen.

Al snel vond ik een youtube-kanaal dat alles wat ik maar wilde weten over vulpennen erg duidelijk uitlegde.
https://www.youtube.com/user/TheInkNouveau

Ik vond de voor mij perfecte Nib-size. En inkt. Want het allereerste potje inkt dat ik had gekocht was ook niet je van het. Vlekken, dagen na opdroging. Er hoefde alleen een iets te warme hand op te komen en inhad ineens een lelijke vlek in mijn BuJo. Het andere merk dat ik kocht (vnl vanwege de kleuren) was beter en vlekte niet, ook niet dagen later.

Inmiddels schrijf ik nu al een jaar bijna (zo goed als) alles met mijn vulpennen. Ja, dat is inderdaad in meervoud. Ik ben gewoon gek op mijn vulpennen. En als ze goedkoop zijn gaat dat wel snel natuurlijk. Ik heb ze voornamelijk met fijne punt, sommige zelfs met half verborgen punt, alhoewel ik een mooie Nib wel waardeer en het dus zonde vindt als ze half verscholen zijn.

BulletJournal

Ik kan hier uitgebreid gaan uitleggen wat nou precies een BulletJournal is. Maar het simpelste is om deze volgende link te posten. BulletJournal

De eerste keer dat ik hiermee in aanraking kwam was op Facebook. Ik was al een paar weken aan het aanmodderen hoe ik een mooie, leuke maar vooral ook handige TO-DO lijst kon maken voor op mijn werk. Digitaal was niet wat ik zocht. Ik wilde gewoon iets simpels, op papier. Iets waarbij ik gewoon kon afvinken wat ik nou gedaan had. Deze post was gewoon een eye-opener. En als ik iets wil doen, dan wil ik het goed doen! Dus binnen een week kocht ik een Leuchtterm1917, staedtler fineliners, stiften en hervond ik mijn liefde voor de vulpen.

Wordpress

Begrijp me niet verkeerd. Ik vind Wordpress geweldig. Tis een van de beste Blog-platformen. Maar op de een of andere manier werkt het toch niet zoals ik wil. Dus dan maar zo, op deze manier. WELKOM in Magster's Mysterieuze Wereld :).